woensdag 22 december 2010

Kerstmis

Hoe verander ik water in wijn?

Om het water te veranderen in wijn voor anderen moeten we heel wat stappen ondernemen. Ikzelf kan dit, maar 1 klein glaasje water te veranderen in een glaasje wijn heeft niet veel zin. Iedereen zou hier voor open moeten staan in deze wereld. Dat duizende liters watet verandert in wijn en dan kan er pas gezegd worden "amai wij zijn goed beizg", wij doen tenminste iets voor een betere wereld. De meeste mensen denken alleen maar aan hun eigen en daar vringt het schoentje.Maar een goude regel zegt wel altijd dat alle kleine beetjes helpen.

Ik kan water veranderen in wijn, probeer dat dan ook zoveel mogelijk te doen. Maar dat ook soms in mijn nadeel kan zijn. Zo wil ik altijd goed doen voor iedereen, helpen indien het nodig is, ... Maar de mensen die men dan helpt gaan van je profiteren, ze weten toch dat je niet NEE kunt zeggen."oh, Machteld doet dat wel" is dan al we eens snel gezegd. Zo krijg je dan weer geen wijn terug van die ander persoon.

Iemand helpen terecht, alleen als je ziet dat hij je liefde, vriendschap terug geeft. Zo help ik oudere mensen aan de bushalte, op de bus opstaan om mijn plaats af te staan, ze overlaten aan het zebrapad. Al deze kleine beetjes helpen. Je ziet dan ook dat deze mensen het op preis stellen wat je voor hun doet.

Wat zou het met mij doen als God naar mij kwam?

Na enkele mislukte relaties ben ik op een bepaald onschuldig moment de jongen van mijn dromen tegengekomen. Denk toch dat God op dit moment zo iets had van "ja, hier en nu (op sportdag) zal zij haar prins ontmoeten". Een moment wat ik hierbij nooit zal vergeten is het huwelijksaanzoek van hem. Zo een onbeschrijfelijk gevoel van welbehagen en blijdschap.

Maar ja God zal altijd voor me daar zijn ook op de momenten dath het geluk niet aan jou kant staat. Bij de sterfte vorig jaar van mijn grootvader. God heeft hem meegenomen en verlost van zijn pijn denk ik dan zo kan ik mijn verdriet verzachten op die momenten dat ik aan hem denk. God zorgt voor hem.


Aan wie wens je God en/of wijnmomenten toe ?

Heel de wereld mag van mij wijnmomenten beleven. Er zijn vele die het dringend nodig hebben dat God hen helpt het geluk, liefde, vriendschap, werk,... te vinden. Of hen toch een wijnmoment laten beleven op bepaalde dagen.


Bekijk de afbeelding op ware grootte

Leerplan



Heb voor het onderwerp geboorte en groei gekozen omdat een geboorte van een naaste iemand toch het mooiste is in de wereld wat er kan zijn. U eigen kind zien opgroeien en er van houden.

Welke componenten komen aan bod?

fundamentele bestaanscondities: vertrouwen versus wantrouwen : kind leert de aspecten van de wereld, 1 ervan is hun eigen groei. Leren warmte krijgen en geven.Ze leren stilaan de waarde van het leven kennen. Ze zien het als een opgave op latere leeftijd.

verbondenheid met zichzelf en de anderen: verbonden en stilstaan bij hun eigen geboorte, leert zijn leven zelf zinvol en menswaardig uitbouwen, krijgen veel warmte door de ouders dat ze zich veilig en geborgen voelen.

leerplanonderwerpen en krahtlijnen
bedenkingen en reflecties

krachtlijnen: Je vindt duidelijk de groei terug van de ongeboren baby,tot de baby bij zijn ouders terecht komt en jij en ik gevoel heeft, de wereld beleeft en ontdekt. Kijken hierbij op naar de mensen rondom hen. Tot ze leren zelfstandif te zijn in de moeilijke wereld. Ook God helpt hun hierbij de juiste weg te vinden. Het leven zien de Christenen als een geschenk van God.





Allerheiligen

iedere maand ga ik minstens 1x mijn overleden oma en opa bezoeken op het kerkhof. Sinds mijn opa vorig jaar gestorven is heb ik daar heel veel nood aan. Iedere keer op het kerkhof was is daar alleen. Nooit iemand te zien.
Dan stel ik mij soms toch de vraag of die overleden familieleden ineens niet meer belangrijk zijn als ze er niet meer zijn?
Met allerheiligen ben ik ook een bezoekje gaan brengen aan hen en dan merkt je plots dat je over de koppen kan lopen op het kerkhof.
Dan is het voor mij duidelijk dat de mensen tegenwoordig enkel en alleen op die dagen gaan dat er veel volk is om te laten zien dat toch nog iets om de overleden mensen geven. 1x op een jaar gaan ze daar een bezoekje brengen..

een mooi gedichtje dat ik tijdens allerheiligen op het kerkhof vond:

November, herfstmaand
een maand, november.
om te wennen aan loslaten.
De natuur wordt koud,
de bladeren verliezen kracht.

In de dood verliest alles zijn kleur,
terwijl in sterven van de bladeren,
wondere schakeringen zich afwisselen
in bonte weelde

Wennen en loslaten,
in vriendschap en liefde,
om totaal beschikbaar te zijn
voor de grote ontmoeting.

Sterven om te leven,
zaad onder de aarde,
gevallen bladeren geven nieuwe groeikracht
aan een nooit ophoudende cyclus leven!

zaterdag 11 december 2010

kinderbijbel

Ik moet eerlijk zijn, bij het krijgen van deze opdracht had ik toch mijn bedenkingen. Wat heb je er nu aan als je een kinderbijbel leest?

Met weinig zin er dan toch aan begonnen, en eens aan het lezen geraakt, was ik zo geboeid, dat ik er van kon blijven lezen.

Ik vond het in het begin wel moeilijk te lezen, maar vanaf het moment dat oom Ben de verhalen vertelt, wordt het boeiend en leest het heel makkelijk. Ik snap sommige reacties niet dat het niet leuk leest. Naar mijn mening is het net leuker om een boek te lezen dat vertelt wordt, dan dat het in een moeilijke taal geschreven wordt.
Wel stel ik mij de vraag of het boek bruikbaar is in de klas om verhalen te vertellen daar het verhaal zelf al vertelt wordt in het boek.

maandag 6 december 2010

stageles 2: de natuur en ik

bij het krijgen van het onderwerp dacht ik opnieuw net als de eerste les, hoe begin ik hieraan. Wat heeft sorteren met godsdienst te maken.
Na een terugblik op mijn vorige les ( god's schepping) kwam ik tot de conclusie dat dat ook een soort sorteren was.
Dit werd de aanknoping van mijn lesje. Wat weten we nog van de vorige les godsdienst. Deze les was uiteindelijk 2 weken geleden, maar verwonderlijk wisten de kinderen er nog héél veel van. Lesje was dus goed blijven hangen bij de kinderen.
we starten met de vraag: wat deed god in de vorige les. hij heeft de aarde gemaakt, en wij moesten daarvoor zorgen. Bij de eerste vraag kreeg ik al dadelijk het antwoord waar ik naar toe wou.
We kregen de taak van GOD om te zorgen voor de aarde.
Aan de hand van prenten werd getoond dat er plaatsen zijn waar er goed voor de natuur gezorgd wordt en waar niet. Ook bij deze les waren ze weer super enthousiast om te doen en te mogen antwoorden.

Bij het bekijken van het filmpje over greenpeace kwamen reacties van ohh, hoe erg, ocharm, hoe mooi spontaan naar boven. Zelfs jonge kinderen van 7-8 jaar beseffen na het kijken van zo een filmpje al wat mensen zoal doen voor de natuur en zijzelf daar ook voor kunnen zorgen door de natuur niet te vervuilen.

Dat was het volgende onderdeel van de les: sorteren. Aan de hand van prenten die verdeeld werden onder de leerlingen moesten klassikaal beslissen welk soort afval in een bepaalde vuilbak moest (groen, blauw, grijs).

Na deze 2 lessen is dus duidelijk gebleken dat veel interactie de les godsdienst aangenaam maakt voor de kinderen en dat ze heel enthousiast zijn en goed meewerken.


Als ik zo terugblik op deze les moet ik mijn menig toch herzien dat de natuur niets met godsdienst te maken heeft. God heeft deze taak aan ons opgelegd en we moeten dat dan ook zo goed mogelijk proberen uit te voeren.

voor diegene wat godsdienst gaan moeten geven: veel succes, het valt veel beter mee dan verwacht.

donderdag 18 november 2010

god's schepping

Mijn eerstje lesje godsdienst geven. Spannend.
Met een klein hartje mijn onderwerpen voor stage halen bij mijn mentor. het onderwerp voor  voor godsdienst ==> GOD'S SCHEPPING. er werd dadelijk bij verteld dat het geen makkelijke les was.
Aan de slag dan maar. Na 5 minuten zat ik al met de handen in het haar. Hoe begin je aan zo een les. Na wat uren zoek en typ werk mijn lesvoorbereiding dan toch afgekregen en ze werd goedgekeurd. De eerste stap was al gezet.

Dinsdag morgen. 1e keer stage. Toch wel met een bang hartje naar school vertrokken.
9u20: les godsdienst, daar gaan we.
De inleiding verliep al vrij vlot. Een aantal leerlingen mochten in de zak komen voelen water allemaal in zou zitten, ze waren dadelijk geboeid door heel het gebeuren en wouden uiteraard allemaal eens komen voelen wat er zoal in zat. Nadien kwam de vraag, kan je spelen met het speelgoed als dat in de zak blijft zitten? Natuurlijk niet, dus we moeten gaan sorteren = iets maken = iets schapen.
De 1e lln voelde balletjes en mocht deze dan ook de zak halen, het eerste speelgoed was gesorteerd. Zo gingen we verder tot al het speelgoed uit de zak was.
Nadien werd dezelfde vraag opnieuw gesteld. Kan je nu met het speelgoed spelen? Ja, want alles is gesorteerd en nu weet je wat het is.
volgende vraag, wie zou de wereld gemaakt hebben en hoe? ook met blokjes, speelgoed?

Als 2de stap werd een kort verhaaltje voorgelezen en een stukje uit de psalm. De kinderen waren zo geboeid dat ze allemaal erover wilden vertellen wat ze gehoord hadden.

Na een kort klasgesprek wist iedereen hoe de wereld gemaakt werd en dat dat ook heel goed was van god.

Om af te sluiten kregen ze nog een liedje te horen, dat ze na 1 strofe spontaan begonnen mee te zingen.

De bel gaat, einde van de les. Alles goed en best el fijn verlopen.
De kindjes gaan fijn naar buiten om te spelen en dan krijg je van de kindjes een voor te horen: "Juf, dit was echt een fijne les", tot na de speeltijd.

Altijd leuk om zoiets te horen na je eerste les. Toch?

dinsdag 26 oktober 2010

observatie godsdienstles

Vandaag in mijn klasje (2e leerjaar) een lesje godsdienst gaan observeren. Een klasgesprek rond het thema " Allerheiligen".
Het klasgeprek begon met de vraag, waarom hebben we herfstvakantie.
enkele antwoorden:
  • omdat de blaadjes van de bomen vallen
  • omdat het herfst wordt
  • omdat we kerstmis vieren
  • ... 
geen enkel kind kon beantwoorden wat er net gebeurd of herdacht wordt in die periode. Bij de vraag wat allerheiligen is waren de antwoorden ook verdeeld, maar ook hier konden de kinderen geen juist antwoord geven.

Nadat de meester hen had uitgelegd wat het precies was kwamen er wel veel goede antwoorden op vragen zoals,

  • wat gebeurt er als je dood bent?
  • Is dood zijn voor eeuwig, wordt je dan nog terug wakker?
  • waar begraven ze je?
  • waarom vieren we allerheiligen en allerzielen?

Heel veel nieuwe dingen zoals URNE, COLUMBARIUM werden verduidelijkt aan de hand van afbeeldingen.

Na de les mochten kinderen vertellen over overleden familie of vrienden en over het verdriet en hoe je met verdriet om kan gaan.
Volgende les mogen ze dan een kort gedichtje hierover schrijven.

Kort samengevat heb ik vandaag toch wel bijgeleerd over de kennis van deze kindjes. Wat voor mij vanzelfsprekende kennis was, bleek helemaal nieuw te zijn voor hen.

in deze les komen duidelijk de 5 geboden van goed onderwijs aan bod.
  • er worden antwoorden geven op vragen van kinderen? wat gaat er in hun om als je het over allerheiligen hebt
  • wat is allerheiligen, waarom kruisje op het graf? ==> dan ben je gedoopt, geloof in jezus
  • uitleg vroeger en nu op vlak van mogelijkheden van  begraven tot crematie
  • iedere dag wordt gestart met een gebed, godsdienstig gedichtje, ..



dinsdag 12 oktober 2010

thomas: "in de kijker": geen kinderspel?! ( jongeren en kansspelen)

De jongeren van vroeger zijn niet meer de jongeren van nu.

een aantal jaar geleden zag je veel kinderen van 12 jaar en ouder nog op straat spelen, voetballen in de tuin, fietsen, ...
Tegenwoordig zijn er meer en meer kinderen en jongeren die op jonge leeftijd starten met kansspelen. Het begint met het kopen van krasspelen, tot een keer gokken en en eindigt met weekelijks geld in te zetten bij poker en dergelijke. Veel ouders hebben geen vat meer op deze jongeren of weten het vaak niet.

vaak zie je die evolutie ook op school. De jongeren op het voetbalveld verminderen zienderdogen en de groepjes langs de kant met een pokerset nemen alsmaar toe.
Als leerkracht kan je hier niet veel aandoen. Je kan het spelen voor geld verbieden, ...

Ik stel mij dan de vraag, is dit bespreekbaar met leerlingen in een les godsdienst en heb je als leerkracht nog vat op zo jongeren?

Geloofstijdschrift "SIMON"


Op dinsdag 12 oktober heb ik op school, in de mediatheek, het tijdschrift "SIMON" gelezen. Het is een geloofstijdschrift voor kinderen van 7 tot 10 jaar.

Simon ondersteunt de geloofsopvoeding van kinderen op een actieve en eigentijdse manier. Het tijdschrift werkt telkens rond een thema dat aansluit bij de leefwereld van de kinderen. Simon is kleurrijk, kindvriendelijk en actueel. Ideaal voor in de klas en voor thuis!

In deze editie wordt de vraag gesteld " En wat nu?" Al snel wordt duidelijk dat het hier gaat over het overlijden en wat er dan gebeurt. in verschillende verhalen wordt er verteld over het geloven en het blijven leven ookal ben je gestorven.
Het eerste wat opvalt bij het doorbladeren van het boekje is dat er veel met illustraties wordt gewerkt. Dit is zowel verduidelijkend voor de kinderen als aangenamer lezen dan enkel tekst.

Het eerste verhaal gaat over geloven in god. Als je gelooft in god, zal je leven, ookal ben je gestorven.
Dit wordt op een eenvoudige manier verduidelijkt voor de kinderen. Moeilijkere stukken worden via prenten of extra uitleg toegelicht. Op de volgende bladzijde vind je een klein werkblaadje met prenten die aangevuld moeten worden, wat zeer handig toe te passen is in een les.
 godsdienst.
De volgende tekst gaat over een christelijke uitvaart. Dit wordt op een leuke, verstaanbare manier uitgelegd. Vaak worden kinderen afzijdig gehouden wanneer er een uitvaart plaatsvindt of weten kinderen niet goed wat er gebeurd omdat er te weinig uitleg rond gegeven wordt.
Er wordt ook uitgelegd hoe de uitvaart en de herdenking in andere landen gebeurt. Zo komen de kinderen ook dingen van andere culturen te weten en zijn de dagelijkse dingen waar ze beschermd van worden, niet meer vreemd voor hun.

in het laatste deel wordt een voorbeeld gegeven hoe je kan omgaan met een overlijden in de klas. hoe reageren kinderen als ze horen dat een ouder van een klasgenootje sterft en hoe kan je als leerkracht daarmee omgaan.

Er zat ook een klein boekje omheen. Dit is bedoeld voor de leerkrachten. Zo is het voor hen ook makkelijk om met deze boekjes op weg te gaan in de klas. Ook vind je op de site van averbode via de link van "SIMON" werkblaadjes die je kan gebruiken in de les. Heel handig vind ik, zo kun je zelf dieper ingaan op de informatie die in dit geloofstijdschrift staat en kan je deze boekjes integreren in de godsdienstlessen.