herinneren, erkennen, herkennen

Voor deze blog heb ik gewacht tot het laatste moment om zeker te zijn dat ik goeds kon posten. Tijdens de voorbije 2 weken zijn een aantal mooie momenten geweest dus het was een moeilijke keuze.

Herinneren.
alle dagen van de voorbije weken waren leuk om terug aan te herinneren. Het skieles geven aan kinderen die van 0 af aan op de latten staan en na een aantal dagen al behoorlijk de berg afkomen, dat geeft voldoening.
Het zelf bijschaven van techniek onder een stralende hemel. Dan kom je tot rust en besef je hoe mooi de natuur kan zijn.

Erkennen.
op alle momenten merk je wat liefde geven en liefde krijgen is.
Daar mijn vriend skimonitor is heeft hij mij heel wat lessen gegeven in het skiën. Dat liep niet altijd van een leie dakje maar op zo momenten is de liefde het grootst en geniet je van elkaars samen zijn.

Tijdens deze vakantie ben ik een aantal dagen ziek geweest. Ook hier heb ik veel liefde en verzorging gehad, zelfs van de schoonouders die mij verzorgenden en ervoor zorgden dat ik niets te kort kwam.

herkennen.
god is en was er ook altijd voor de mensen. In goede en slechte tijden, op mooie en minder mooie momenten.
Je staat nooit stil bij wat God allemaal gedaan heeft, maar op momenten dat je in de bergen zit, en niets of niemand om je heen, enkel de prachtige natuur, dan besef je waar hij allemaal voor gezorgd heeft en ben je daar heel dankbaar voor.

Kerstmis

Hoe verander ik water in wijn?

Om het water te veranderen in wijn voor anderen moeten we heel wat stappen ondernemen. Ikzelf kan dit, maar 1 klein glaasje water te veranderen in een glaasje wijn heeft niet veel zin. Iedereen zou hier voor open moeten staan in deze wereld. Dat duizende liters watet verandert in wijn en dan kan er pas gezegd worden "amai wij zijn goed beizg", wij doen tenminste iets voor een betere wereld. De meeste mensen denken alleen maar aan hun eigen en daar vringt het schoentje.Maar een goude regel zegt wel altijd dat alle kleine beetjes helpen.

Ik kan water veranderen in wijn, probeer dat dan ook zoveel mogelijk te doen. Maar dat ook soms in mijn nadeel kan zijn. Zo wil ik altijd goed doen voor iedereen, helpen indien het nodig is, ... Maar de mensen die men dan helpt gaan van je profiteren, ze weten toch dat je niet NEE kunt zeggen."oh, Machteld doet dat wel" is dan al we eens snel gezegd. Zo krijg je dan weer geen wijn terug van die ander persoon.

Iemand helpen terecht, alleen als je ziet dat hij je liefde, vriendschap terug geeft. Zo help ik oudere mensen aan de bushalte, op de bus opstaan om mijn plaats af te staan, ze overlaten aan het zebrapad. Al deze kleine beetjes helpen. Je ziet dan ook dat deze mensen het op preis stellen wat je voor hun doet.

Wat zou het met mij doen als God naar mij kwam?

Na enkele mislukte relaties ben ik op een bepaald onschuldig moment de jongen van mijn dromen tegengekomen. Denk toch dat God op dit moment zo iets had van "ja, hier en nu (op sportdag) zal zij haar prins ontmoeten". Een moment wat ik hierbij nooit zal vergeten is het huwelijksaanzoek van hem. Zo een onbeschrijfelijk gevoel van welbehagen en blijdschap.

Maar ja God zal altijd voor me daar zijn ook op de momenten dath het geluk niet aan jou kant staat. Bij de sterfte vorig jaar van mijn grootvader. God heeft hem meegenomen en verlost van zijn pijn denk ik dan zo kan ik mijn verdriet verzachten op die momenten dat ik aan hem denk. God zorgt voor hem.


Aan wie wens je God en/of wijnmomenten toe ?

Heel de wereld mag van mij wijnmomenten beleven. Er zijn vele die het dringend nodig hebben dat God hen helpt het geluk, liefde, vriendschap, werk,... te vinden. Of hen toch een wijnmoment laten beleven op bepaalde dagen.

Leerplan

Heb voor het onderwerp geboorte en groei gekozen omdat een geboorte van een naaste iemand toch het mooiste is in de wereld wat er kan zijn. U eigen kind zien opgroeien en er van houden.

Welke componenten komen aan bod?

fundamentele bestaanscondities: vertrouwen versus wantrouwen : kind leert de aspecten van de wereld, 1 ervan is hun eigen groei. Leren warmte krijgen en geven.Ze leren stilaan de waarde van het leven kennen. Ze zien het als een opgave op latere leeftijd.

verbondenheid met zichzelf en de anderen: verbonden en stilstaan bij hun eigen geboorte, leert zijn leven zelf zinvol en menswaardig uitbouwen, krijgen veel warmte door de ouders dat ze zich veilig en geborgen voelen.

leerplanonderwerpen en krahtlijnen

bedenkingen en reflecties

krachtlijnen: Je vindt duidelijk de groei terug van de ongeboren baby,tot de baby bij zijn ouders terecht komt en jij en ik gevoel heeft, de wereld beleeft en ontdekt. Kijken hierbij op naar de mensen rondom hen. Tot ze leren zelfstandif te zijn in de moeilijke wereld. Ook God helpt hun hierbij de juiste weg te vinden. Het leven zien de Christenen als een geschenk van God.



Allerheiligen

iedere maand ga ik minstens 1x mijn overleden oma en opa bezoeken op het kerkhof. Sinds mijn opa vorig jaar gestorven is heb ik daar heel veel nood aan. Iedere keer op het kerkhof was is daar alleen. Nooit iemand te zien.
Dan stel ik mij soms toch de vraag of die overleden familieleden ineens niet meer belangrijk zijn als ze er niet meer zijn?
Met allerheiligen ben ik ook een bezoekje gaan brengen aan hen en dan merkt je plots dat je over de koppen kan lopen op het kerkhof.
Dan is het voor mij duidelijk dat de mensen tegenwoordig enkel en alleen op die dagen gaan dat er veel volk is om te laten zien dat toch nog iets om de overleden mensen geven. 1x op een jaar gaan ze daar een bezoekje brengen..

een mooi gedichtje dat ik tijdens allerheiligen op het kerkhof vond:

November, herfstmaand
een maand, november.

om te wennen aan loslaten.
De natuur wordt koud,
de bladeren verliezen kracht.

In de dood verliest alles zijn kleur,
terwijl in sterven van de bladeren,
wondere schakeringen zich afwisselen
in bonte weelde

Wennen en loslaten,
in vriendschap en liefde,
om totaal beschikbaar te zijn
voor de grote ontmoeting.

Sterven om te leven,
zaad onder de aarde,
gevallen bladeren geven nieuwe groeikracht
aan een nooit ophoudende cyclus leven!

kinderbijbel

Ik moet eerlijk zijn, bij het krijgen van deze opdracht had ik toch mijn bedenkingen. Wat heb je er nu aan als je een kinderbijbel leest?

Met weinig zin er dan toch aan begonnen, en eens aan het lezen geraakt, was ik zo geboeid, dat ik er van kon blijven lezen.

Ik vond het in het begin wel moeilijk te lezen, maar vanaf het moment dat oom Ben de verhalen vertelt, wordt het boeiend en leest het heel makkelijk. Ik snap sommige reacties niet dat het niet leuk leest. Naar mijn mening is het net leuker om een boek te lezen dat vertelt wordt, dan dat het in een moeilijke taal geschreven wordt.
Wel stel ik mij de vraag of het boek bruikbaar is in de klas om verhalen te vertellen daar het verhaal zelf al vertelt wordt in het boek.

stageles 2: de natuur en ik

bij het krijgen van het onderwerp dacht ik opnieuw net als de eerste les, hoe begin ik hieraan. Wat heeft sorteren met godsdienst te maken.
Na een terugblik op mijn vorige les ( god's schepping) kwam ik tot de conclusie dat dat ook een soort sorteren was.
Dit werd de aanknoping van mijn lesje. Wat weten we nog van de vorige les godsdienst. Deze les was uiteindelijk 2 weken geleden, maar verwonderlijk wisten de kinderen er nog héél veel van. Lesje was dus goed blijven hangen bij de kinderen.
we starten met de vraag: wat deed god in de vorige les. hij heeft de aarde gemaakt, en wij moesten daarvoor zorgen. Bij de eerste vraag kreeg ik al dadelijk het antwoord waar ik naar toe wou.
We kregen de taak van GOD om te zorgen voor de aarde.
Aan de hand van prenten werd getoond dat er plaatsen zijn waar er goed voor de natuur gezorgd wordt en waar niet. Ook bij deze les waren ze weer super enthousiast om te doen en te mogen antwoorden.

Bij het bekijken van het filmpje over greenpeace kwamen reacties van ohh, hoe erg, ocharm, hoe mooi spontaan naar boven. Zelfs jonge kinderen van 7-8 jaar beseffen na het kijken van zo een filmpje al wat mensen zoal doen voor de natuur en zijzelf daar ook voor kunnen zorgen door de natuur niet te vervuilen.

Dat was het volgende onderdeel van de les: sorteren. Aan de hand van prenten die verdeeld werden onder de leerlingen moesten klassikaal beslissen welk soort afval in een bepaalde vuilbak moest (groen, blauw, grijs).

Na deze 2 lessen is dus duidelijk gebleken dat veel interactie de les godsdienst aangenaam maakt voor de kinderen en dat ze heel enthousiast zijn en goed meewerken.


Als ik zo terugblik op deze les moet ik mijn menig toch herzien dat de natuur niets met godsdienst te maken heeft. God heeft deze taak aan ons opgelegd en we moeten dat dan ook zo goed mogelijk proberen uit te voeren.

voor diegene wat godsdienst gaan moeten geven: veel succes, het valt veel beter mee dan verwacht.

god's schepping

Mijn eerstje lesje godsdienst geven. Spannend.
Met een klein hartje mijn onderwerpen voor stage halen bij mijn mentor. het onderwerp voor  voor godsdienst ==> GOD'S SCHEPPING. er werd dadelijk bij verteld dat het geen makkelijke les was.
Aan de slag dan maar. Na 5 minuten zat ik al met de handen in het haar. Hoe begin je aan zo een les. Na wat uren zoek en typ werk mijn lesvoorbereiding dan toch afgekregen en ze werd goedgekeurd. De eerste stap was al gezet.

Dinsdag morgen. 1e keer stage. Toch wel met een bang hartje naar school vertrokken.
9u20: les godsdienst, daar gaan we.
De inleiding verliep al vrij vlot. Een aantal leerlingen mochten in de zak komen voelen water allemaal in zou zitten, ze waren dadelijk geboeid door heel het gebeuren en wouden uiteraard allemaal eens komen voelen wat er zoal in zat. Nadien kwam de vraag, kan je spelen met het speelgoed als dat in de zak blijft zitten? Natuurlijk niet, dus we moeten gaan sorteren = iets maken = iets schapen.
De 1e lln voelde balletjes en mocht deze dan ook de zak halen, het eerste speelgoed was gesorteerd. Zo gingen we verder tot al het speelgoed uit de zak was.
Nadien werd dezelfde vraag opnieuw gesteld. Kan je nu met het speelgoed spelen? Ja, want alles is gesorteerd en nu weet je wat het is.
volgende vraag, wie zou de wereld gemaakt hebben en hoe? ook met blokjes, speelgoed?

Als 2de stap werd een kort verhaaltje voorgelezen en een stukje uit de psalm. De kinderen waren zo geboeid dat ze allemaal erover wilden vertellen wat ze gehoord hadden.

Na een kort klasgesprek wist iedereen hoe de wereld gemaakt werd en dat dat ook heel goed was van god.

Om af te sluiten kregen ze nog een liedje te horen, dat ze na 1 strofe spontaan begonnen mee te zingen.

De bel gaat, einde van de les. Alles goed en best el fijn verlopen.
De kindjes gaan fijn naar buiten om te spelen en dan krijg je van de kindjes een voor te horen: "Juf, dit was echt een fijne les", tot na de speeltijd.

Altijd leuk om zoiets te horen na je eerste les. Toch?